Words out of the tomb

[Words] are a unit of language that functions as a principal carrier of meaning that we use to express ourselves [big words] but basically, we use them to communicate. Most of the time we use words to create a personalized narrative picture and to give meaning to something or someone - whether good or bad,... Continue Reading →

Advertisements

Is jy bereid om te wag?

Ek was die afgelope ruk vreeslik gekonfronteer met die taak om te wag. Nou vir my as ‘n doener kan dit ‘n ding wees wat soms alles behalwe die goed in my uitbring - verwysend na die jakkelsies wat onder die kategorieë val van ongeduld, spanning, onsekerheid en vurige woede. En as daai vrou wat... Continue Reading →

Early morning Light – just before sunrise

“When I look at your heavens, the work of your fingers, the moon and the stars, which you have set in place, what is man that you are mindful of him, and the son of man that you care for him?”Psalm 8:3-4 ESV Weekdays I am forced out of bed by an annoying sound called... Continue Reading →

My ‘oor-DINK-er’ se resep

“Die vrug van die Gees, daarteenoor, is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelikheid, goedhartigheid, getrouheid, nederigheid en selfbeheersing.” Galasiërs 5:22 Ek lees hierdie vers oor en oor. Die sy van my wat partymaal dinge hopeloos te veel oordink (soms 'te') begin oorneem. In my agterkop hoor ek my man wat sê "jou swakpunte kan soms ook... Continue Reading →

Daily bread and detailed mushrooms

In my garden there is an old tree trunk. Still standing up straight but with no bragging rights. You see it was decapitated a couple of years ago but one morning I was captivated by an amazing sight. Wild mushrooms growing on this dying tree trunk. Wildlings making their way out of the cracks. Pushing... Continue Reading →

Woorde dra gewig of lei tot oorgewig.

Ek het onlangs op ‘n artikel afgekom wat verduidelik hoekom ‘n mens jou liefdevolle gevoelens (mening/opinie) teenoor ander, meer moet verbaliseer voor dit te laat is. Die vertrekpunt van hierdie artikel was nogal redelik in die kol met hulle stelling dat mense dit moeilik vind om familie en vriende te vertel hoe wonderlik hulle is... Continue Reading →

Moenie by my valse hoop wek nie!

Opgedra aan my Moskombersie in Bloem Hoop is ‘n verwagting. ‘n Vooruitsig wat tog maar soms gepaard gaan met menslike onsekerheid. Dan is daar die teenoorgestelde van hoop nl. wanhoop (mens het geen hoop en sien geen uitkoms nie) en valse hoop (iets wat gebaseer is op inligting/idees wat nie korrek is nie). "Verwagtings wat... Continue Reading →

God, pyn & die Via Dolorosa

"My God, my God! Waarom het U my verlaat? Waarom bly U so ver wanneer ek roep om hulp, so ver wanneer ek tot U sug? Elke dag roep ek na U, my God, maar U antwoord nie; Ook elke nag roep ek, maar daar is geen rus vir my nie." ~Psalm 22.2-3~ Almal van... Continue Reading →

Ek laat die “vraat” uit die mou!

Vraat¹  [vrate]  Gulsigaard; deur baie te eet, leer ‘n mens om ‘n vraat te word. Vraat²  [vrate]  Pelsdier v.d. martergeslag (roofdier bv. otter/muishond/das/ens.) ‘n bosbewoner met gevaarlike skerp naels.   “Vrate word gemaak en nie gebore nie” (want ooreet is nie in die gene nie; dit word aangeleer). So lui die Afrikaanse idioom oor vrate.... Continue Reading →

… toe sink Petrus…

Dis voor dagbreek. Tussen drie en ses die oggend. Plek - die heilige See van Galilea. Omstandighede - ‘n see gevul met beproewinge. Die dissipels - ontbloot en bang. Vasgevang in ‘n skuit op ‘n oop see. Kwesbaar en deurdrenk met twyfel en vrees. Hulpeloos.  Die donkerte, wat die dissipels se benoudheid voed en die... Continue Reading →

“Sta-soft” en Ouma se motbolle bagasie.

  Preteritum. Verlede tyd. ‘n Tyd[perk] in ons lewe wat verby is. Gevulde spasies in ons verlede vol dinge. Veranderinge. Bakens. Herinneringe en emosies wat ons gevorm het op ons reis deur die lewe. ‘n Reiskoffer vol stories. ‘n Tydlyn. Vol van wat was en selfs dalk kon gewees het. Bagasie [as ek dit rêrig... Continue Reading →

ge•roe•pe•ne [=nes]

ge•roe•pe Asof iem. geroep is; uitverkore; ge•roe•pe•ne [=nes] Iem. wat geroep is (veral vir 'n goddelike opdrag) Om iemand te roep is niks vreemds nie. Dis inteendeel iets wat ons as mens elke liewe dag doen. Ons roep mekaar. En nes ons mekaar roep en reageer op die oproep, so roep God ons. Hy roep ons... Continue Reading →

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: